“Thanks

to all the

hustlers

and

connects”

Interview

Farida

Sedoc

Nicky Ruisch interviewde in opdracht van Streetrockaz 5 creatieve doorzetters die hard op weg zijn een naam voor zichzelf te maken. Lees hun persoonlijke verhalen. Maak hieronder kennis met Farida Sedoc.

Met haar eigen t-shirt lijn Dashiki creëerde ze een underground succes en sindsdien is het snel gegaan. Ze werd van de kunstacademie afgestuurd en zette op eigen kracht het exlcusieve, high end streetwear fashion label ‘Hosselaer’ op. Wij spraken Farida Sedoc over haar eigen lijn, wat er bij kijken komt en: hoe is ze gekomen waar ze nu is?

Je hebt je eigen label Hosselaer, kun je hier iets meer over vertellen?

Het is een ‘exclusive high- end streetwear fashion label’ te Amsterdam. In mijn ontwerpen staat de synthese tussen haute-couturistische en straatse elementen centraal. Een uitgesproken mix van kleurrijke grafische prints, klassieke applicaties en Surinaamse accenten zijn kenmerkend voor Hosselaer. Hosselaer is gespecialiseerd in t-shirts en sweaters. Zelf ben ik verantwoordelijk voor zowel de artistieke als de zakelijke ontwikkeling van Hosselaer. Het is exclusief verkrijgbaar in kleine oplages. Ik ben er in 2008 mee begonnen. Sindsdien heb ik 2 shows gedaan tijdens de Amsterdam Fashion Week en dit jaar zal ik weer te zien zijn met een pop- up winkel tijdens Fashion Week.

Wanneer ben je met mode ontwerpen begonnen en waarom?

Het is niet zo dat ik altijd al met kleding bezig was. Ik kom uit de hiphop-scene dus bewust en onbewust was ik wel bezig met mijn stijl. Op mijn 22e kwam ik op het idee om kleding zelf te maken. Ik zocht een makkelijke manier om snel geld te verdienen om naailessen te nemen. Ik ben toen t-shirts gaan maken en bedrukken onder de naam DASHIKI. Per ongeluk werd het een underground succes. Bijvoorbeeld met de opdruk ‘fuck the police’ in het Arabisch of het gebruik van de ‘plo’ sjaal als print op t-shirts. Het was leuk, een onverwacht succes, maar het kan ook tegen je werken als je onvoorbereid bent. Ik stond op een gegeven moment meer in de bladen dan dat ik aan het werk was, het was overweldigend. Vervolgens ben ik naar de Academie gegaan.

Ben je altijd al zo ondernemend geweest?

Al vanaf mijn tienertijd ben ik altijd actief geweest. Ik heb altijd veel gesport, veel ideeën tot uiting gebracht en samen met vrienden / kennissen vele activiteiten helpen organiseren. Ik heb me altijd verdiept in al mijn interesses, van film tot fotografie. Elke impuls die ik had, heb ik uitgeprobeerd en uiteindelijk ben ik bij de mode beland.

Je bent van de kunstacademie in Den Haag afgestuurd, hoe was je tijd daar en wat is de reden dat je er mee moest stoppen?

Op mijn 25e ben ik naar de kunstacademie gegaan. Ik dacht: ik ga proberen het uiterste eruit te halen. Uiteindelijk is het niet gelukt. Ik moest weg. Alles wat mij stimuleerde werd me afgenomen op de kunstacademie. Het leefde niet, er was geen sfeer, geen inspiratie. Ze verwachten dat je fulltime bezig bent met de studie. Maar ondertussen zit je midden in een oninspirerende groep mensen. Ik ging slecht daar. Na 2 jaar ben ik van school gestuurd,
vanwege mijn ‘eigenzinnigheid’. Toch geloof ik wel in een opleiding. Een diploma opent heel veel deuren dus het is moeilijker als je het niet hebt. Ik wilde graag blijven en ondanks dat ik continu slechte beoordelingen kreeg, ging ik elke dag met plezier naar school. Maar het mocht niet zo zijn. Ik was woedend en ben boos weggegaan.

En toen werd Hosselaer geboren…

Die boosheid heb ik omgezet in Hosselaer. Ik dacht: ik kan niet meer terug naar school, dan moet ik het zelf doen. Ik had al zoveel scholen achter de rug en ik was 27 dus ik was klaar met het hele schooltraject. Ik had genoeg geleerd en vond het tijd voor de praktijk, je leert het gaandeweg en zo is Hosselear geboren. Ondanks alles heb ik wel wat gehad aan de kunstacademie. Ik heb vrienden voor het leven gemaakt en in de 2 jaar dat ik van de ‘straat’ was, heb ik mijn leven kunnen herevalueren. Ik zag in dat ik de dynamiek, het sociale aspect echt belangrijk vind en positieve, inspirerende mensen om me heen nodig heb.

Wat komt er kijken bij het opzetten van een label?

Alles. Er is geen handleiding naar succes. Het begint met de naam verzinnen, je registreren bij de KvK, administratie regelen. En je moet natuurlijk produceren, zoveel mogelijk, en verkopen. Dat begint bij vrienden en familie, dan de buurman, mensen in je straat, vrienden van vrienden en zo groeit het langzaam. Het is een proces. Begin met kleding maken en dan vormt je doel zichzelf. Je moet je niet blindstaren, flexibiliteit en creativiteit in denken en doen is belangrijk. Daarom is een opleiding handig om te doen, hier kan je dit allemaal nog testen want in ‘the real world’ is het een moeilijk pad dat je bewandelt. Dat kan niet iedereen.

Wat zijn volgens jou vereisten voor een zelfstandig ondernemer?

Je moet weten wie je bent, dan kun je dicht bij jezelf blijven, weten wat je wil en hoe dit te bereiken. Met de juiste mensen samenwerken, veerkrachtig en geduldig zijn. Oja, en blijven lachen!

En realistisch zijn?

Ja, ik dacht vroeger: ik word de nieuwe ontwerper van Chanel. Karl, pak je koffers maar want ik kom eraan! Maar door je te ontwikkelen zie je wat je sterke en zwakke punten zijn en trek je conclusies. Je kan zoveel kanten op in het leven dat je moet kijken wat je leuk vind en wat je kan. Ik leer gaandeweg en heb gekozen voor het oprichten van een eigen modelabel, wat een uiting is van mezelf.

Waar staat Hosselear voor?

Het is een verbastering van het Engelse woord ‘hustler’ en in het Surinaams ‘hosselen’. Het betekent ‘de eindjes aan elkaar knopen’, overleven eigenlijk. Mijn merknaam is me gegeven door mijn schoonzus; het klonk wel lekker en ik kon me identificeren met de betekenis. Hosselaer haalt haar inspiratie uit ‘streetculture’.

Wat is de doelstelling van het label?

Dat is dat ik ervan kan leven, op grote of kleine voet: dat maakt niet uit. Dit is mijn fulltime job. Ik ben nu echt aan het hosselen. Ik hoef niet per se echt groter en groter te worden maar ik ga wel voor groei en ontwikkeling. Ik wil het wel exclusief houden. Nu maak ik relatief kleine oplages maar ik zeg niet dat ik dat mijn hele leven blijf doen ondanks dat ik wil dat Hosselaer exclusief blijft, ik zou niet willen dat het een massaproduct wordt.

Hoe ga je dat bereiken?

Lekker gaan, doen, werken, vallen, opstaan en doorgaan. Als je als zelfstandig ondernemer je droom wil verwezenlijken moet je je realiseren dat het een keuze is. Niet janken als het tegenzit. Of eventjes, maar dan wel weer verder gaan.

Hoe werk je aan je ontwikkeling?

Ik moet een gezegdenboekje kopen want het klopt allemaal, oefening baart kunst en geduld is een schone zaak. Je kunt niet alles tegelijk en je moet je realiseren dat de wereld niet om jou draait en de wereld zit niet op jou te wachten. Laat zien wat je kan en hopelijk gelooft iemand dat jij bijzonder bent. Wees realistisch. Op mijn 18e dacht ik: ik ga docu’s maken, maar ik bakte er niks van. Toen wilde ik fotografie doen. Dat was ook niet echt geweldig. Ik doe het nog steeds maar meer als hobby, want ik vind het leuk. Je moet je eigen beperkingen leren kennen. Bewust van je eigen kunnen worden, en je vervolgens concentreren op dat waar je goed in bent en dit continu herhalen.

Hoe ziet een werkdag eruit?

Verschillend. Ik werk 7 dagen in de week. Het stopt niet maar gaat maar door. Ik heb geen 9-tot-5 mentaliteit. Ik werk in mijn atelier. Een atelier is echt een stap omhoog; eerst werkte ik thuis maar nu moet ik echt naar mijn werkplek om kleding te maken en alles te regelen. Kortom: de infrastructuur van het bedrijf op te zetten.
Om een merk op te zetten en draaiende te houden ben je continu bezig. Je bent baas, webdesigner, administratief medewerker, je doet pr, communicatie, alles doe je in het begin zelf. Nu heb ik wel een pr- agent en distributeur. Maar het heeft wel 3 jaar geduurd.

Belangrijke lessen die je hebt geleerd?

Blijf dicht bij jezelf, geloof in je kunnen en blijf met je beide benen op de grond staan. Stappen maken en bij elke stap weten wie, wat, waar, waarom en hoe.

Waar vind je de motivatie?

Passie en als je passie groot genoeg is dan blijf je doen wat je doet.

Pictures by: Marques Malacia.